Apostolat Maryjny to jedna z wielu organizacji apostolskich działających w naszym kraju i na świecie. Wywodzi się z dawnego Stowarzyszenia Cudownego Medalika, które powstało w dawnej Galicji z inicjatywy ks. Franciszka Domarackiego misjonarza z byłej Galicji. W roku 1905 biskup galicyjski wystosował pismo z prośbą do Ojca Świętego o zatwierdzenie Stowarzyszenia i nadania mu przywilejów oraz odpustów. Papież Pius X w dniu 08-06-1905r. zatwierdził to Stowarzyszenie, które było ściśle związane z objawieniami, przy ulicy du Bac w Paryżu, jakie otrzymała św. Katarzyna Labouré w 1830 r. Po drugiej wojnie światowej Stowarzyszenie zostało rozwiązane przez władze komunistyczne dzieląc los innych organizacji kościelnych. W 1980 roku z okazji 150-rocznicy objawień Matki Bożej św. Katarzynie Labouré, Ojciec Świety Jan Paweł II nawiedza kaplicę Cudownego Medalika przy ul. Du Bac w Paryżu a w naszym kraju zrodził się pomysł wskrzeszenia dawnego Stowarzyszenia Cudownego Medalika pod nazwą Apostolat Maryjny.
Duchowa Adopcja jest modlitwą w intencji dziecka, którego życie w łonie matki jest zagrożone. Trwa 9 miesięcy i polega na codziennym odmawianiu jednej tajemnicy różańcowej: radosnej, światła, bolesnej lub chwalebnej oraz specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców. Do modlitwy można dołączyć dowolnie wybrane dodatkowe postanowienia (np. częsta spowiedź i Komunia święta, adoracja Najświętszego Sakramentu, czytanie Pisma Świętego, post o chlebie i wodzie, walka z nałogami, pomoc osobom potrzebującym, dodatkowe modlitwy).
Od połowy XIX wieku najbardziej popularną różańcową wspólnotę modlitewną stanowi Stowarzyszenie Żywego Różańca, założone przez Paulinę Jaricot (1799-1862) w Lyonie w roku 1826. "Najważniejszą... rzeczą i najtrudniejszą jest uczynić różaniec modlitwą wszystkich" - napisała wtedy. Każdy człowiek może znaleźć w ciągu dnia kilka minut, aby odmówić dziesiątek różańca, czyli jedną tajemnicę. Paulina Jaricot zaczęła organizować piętnastoosobowe grupy, nazwane później „żywymi różami”. Każda z osób tworzących piętnastkę zobowiązywała się do odmawiania jednej tajemnicy, czyli wszyscy razem odmawiają codziennie cały różaniec. Wszystkich członków róży dotyczy taka sama zasługa jakby odmówili cały różaniec.